Het is heel normaal en menselijk om soms bang te zijn. Soms is de angst die we voelen niet eens onze eigen angst. Door alles wat er plaatsvindt in de wereld, is de lucht doordrongen van angst. Misschien pik jij deze collectieve angst, die als een deken over de wereld hangt, ook wel op. Dit kan zich uiten in een onprettig of onbehagelijk gevoel, wat je niet meteen ergens aan kan relateren. De angst kan ook heel persoonlijk en concreet zijn, iets dat je meteen tot actie aanspoort.
Deze angst wordt soms gezien als onze vijand: Dit is iets wat niet bij mij hoort. Ons brein schiet direct in de overlevingsmodus en zegt: “Ik wil dit niet voelen, ik wil ervan af dus ik ga iets doen (of juist niet) zodat het verdwijnt.” Meteen in actie schieten (of juist niet) lijkt op dat moment de juiste manier om ermee om te gaan.
Laten we een zeer actueel thema als voorbeeld nemen: de energiecrisis. Het is begrijpelijk en volkomen menselijk, dat sommigen van ons bang zijn over hun financiële situatie, hun werk of hun toekomst. Ik hoor verhalen over mensen die benzine inslaan, bedrijven die investeringen annuleren en evenementen uitstellen. Dat kan een verstandige keuze zijn, maar de vraag die we onszelf moeten stellen is: welk deel van ons maakte die beslissing?
Kwam de keuze van het deel dat bang was, of van een diepere laag die gewoon wist dat dit de juiste en meest verstandige keuze was?
Vaak houden we onszelf gevangen en klein wanneer we beslissingen nemen uit angst. We doen dingen die we misschien diep van binnen niet als prettig of logisch ervaren, zoals extra benzine inslaan of een investering annuleren die juist de volgende stap in het groeien van ons bedrijf zou betekenen.
Er is echter een andere manier om met angst om te gaan: door angst zien als onze bondgenoot. Wat als we een angstig gevoel in ons verwelkomen op een manier zoals we dat ook bij een blij gevoel doen? Angst vraagt om dezelfde rechten als vreugde en blijdschap. Angst wil zich vrij in je lichaam kunnen bewegen zoals een vreugdevol moment dat doet in je lichaam. Dit is waar de emotie angst om vraagt. Door dit toe te laten, betreed je het pad van loslaten en worden beslissingen minder genomen vanuit beperkingen. Angst kan op deze manier een geweldige leermeester worden. Het geeft ons namelijk toegang tot delen van onszelf waar we nog geen volledige bewustzijn op hebben.
Observeer het gevoel terwijl het door je lichaam beweegt, zonder het te labelen, zonder het te koppelen aan een situatie of herinnering. Zo creëer je meteen afstand tussen jezelf en het deel dat bang is. Kijk nu goed naar deze angst en luister wat het je te vertellen heeft. Aan welk verhaal is het gekoppeld? Wanneer wordt het getriggerd? Waar in je lichaam voel je het? Wat brengt het je? Wat kan er gebeuren er als je het loslaat? Hoe meer je dit oefent, hoe makkelijker het wordt om je los te maken van het gevoel. De angst kan nog steeds aanwezig zijn, maar het beheerst je beslissingen niet meer.
Wanneer een kind bang is om in het donker te slapen, vertellen we dat er niets is om bang voor te zijn. We vragen of we de deur open moeten houden, zodat er meer licht in de slaapkamer kan komen. Dat kalmeert het kind vaak, die daarna rustig in slaap valt en de volgende dag wakker wordt alsof er niets aan de hand is. Behandel je innerlijke angst op dezelfde manier. De volgende keer dat angst opkomt, zorg dat je innerlijke deur wijd openstaat. Zo kan het licht van de waarnemer naar binnen schijnen, en het angstige kind in jou geruststellen. En wie weet, als meer mensen angst op deze manier benaderen, zien we zelfs een verlichtend effect op het onrustige politieke en economische klimaat.